Γιατί κάθε Ιούνιο ζούμε όλοι τον ίδιο αγώνα και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό.
Υπάρχει μια συζήτηση που κάτι που μας κρατάει ξύπνιες κάθε Ιούνιο, και ξέρουμε ότι κρατάει ξύπνιες και χιλιάδες άλλες μαμάδες σε όλη την Ελλάδα: τι θα κάνουμε με τα παιδιά μας το καλοκαίρι.
Το κενό που κανείς δεν θέλει να δει
Κάθε χρόνο, την ίδια ακριβώς εποχή, αρχίζει ο ίδιος αγώνας.
Τα σχολεία κλείνουν στα μέσα Ιουνίου και ξανανοίγουν 11 Σεπτεμβρίου.
Σε αυτό το κενό, οι παππούδες και οι γιαγιάδες -αν υπάρχουν, αν είναι κοντά, αν είναι ικανοί- συχνά δουλεύουν ακόμα. Ή μπορεί να έχουν τις δικές τους υποχρεώσεις, τη φυσικοθεραπεία τους, τη ζωή τους. Το ζευγάρι ζωρίζεται για να βγεί το καλοκαίρι. Δεν μπορούμε να πάρουμε άδειες ταυτόχρονα με το άλλο μας μισό. Κανείς από όσους σχεδίασαν αυτό το ημερολόγιο δεν έλαβε υπόψη του ότι στο μεγαλύτερο διάστημα εμείς δουλεύουμε.
Και ξεκινά ο μεγάλος αγώνας ισορροπίας. Που για τους περισσότερους γονείς στην Ελλάδα του 2026, δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρεωτική επιβίωση.
Ο κύκλος που γνωρίζουμε όλες
Ξεκινάς τα τηλέφωνα.
Στη γιαγιά, που φέτος έχει τη δική της ζωή. «Παιδί μου, εγώ έχω τη φυσικοθεραπεία.»
Στην κουμπάρα, που ψάχνει κι εκείνη. «Κι εγώ ψάχνω, πες μου αν βρεις.»
Στον σύντροφο, που δεν μπορεί να πάρει άδεια όλο τον Ιούλιο. «Μπορώ μόνο μία εβδομάδα.»
Στη νταντά, που έχει τα δικά της σχέδια. «Φεύγω για το χωριό.»
Ανοίγεις το Google. «Summer camp κοντά μου.» Και ξεκινά η δεύτερη φάση.
Το πρώτο που θα βρεις είναι γεμάτο από τον Φεβρουάριο. Το δεύτερο κοστίζει 280 ευρώ την εβδομάδα χωρίς το φαγητό. Το τρίτο τελειώνει στις 14:00 – δηλαδή ποιος θα τα πάρει; Το τέταρτο δεν παίρνει κάτω από 7 ετών. Το πέμπτο είναι μόνο για κορίτσια. Το έκτο είναι σε άλλη γειτονιά και δεν έχεις μέσο μεταφοράς.
Και τέλος, αρχίζουν τα μαθηματικά. Τρεις μέρες άδεια ο μπαμπάς. Τρεις μέρες η μαμά. Μία εβδομάδα το παιδί στο γραφείο με tablet και ευχές. Μία εβδομάδα στη γιαγιά. Μία εβδομάδα κάπου, όπως-όπως.
Για ένα παιδί. Για δύο παιδιά, το νούμερο διπλασιάζεται. Το άγχος, τριπλασιάζεται. Ο μισθός εξαφανίζεται.
Πόσο πραγματικά κοστίζει το ελληνικό καλοκαίρι ενός εργαζόμενου γονιού
Ας κάνουμε τα νούμερα δυνατά, γιατί κανείς δεν τα κάνει.
Summer camps στις ελληνικές πόλεις (2026):
- Φθηνά ημερήσια camps: 120-180€ την εβδομάδα
- Μεσαία camps με γεύμα + δραστηριότητες: 200-280€ την εβδομάδα
- Premium camps (αθλητικά, αγγλικών, ειδικευμένα): 300-450€ την εβδομάδα
- Κατασκηνώσεις διανυκτέρευσης: 500-900€ την εβδομάδα
Για ένα παιδί, 6 εβδομάδες καλοκαιριού σε μεσαίο camp = 1.200-1.700€.
Για δύο παιδιά = 2.400-3.400€.
Συν τις βόλτες. Συν το παγωτό. Συν τα μπάνια Σαββατοκύριακο όταν επιτέλους έχεις άδεια. Συν τις βραδινές ώρες όταν αναρωτιέσαι αν το παιδί διασκεδάζει ή απλά αντέχει.
Δεν είναι περίεργο που πολλοί γονείς, με δύο παιδιά, αναρωτιούνται αν θα πάει το παιδί τους summer camp ή σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο στο μέλλον.
Γιατί νιώθουμε ένοχοι
Και μέσα σε όλα αυτά τα οικονομικά και logistic προβλήματα, υπάρχει κάτι ακόμα πιο βαρύ. Η ενοχή.
Νιώθουμε ένοχοι που δεν μπορούμε να πάρουμε όλο τον Ιούλιο άδεια. Που δουλεύουμε ενώ τα παιδιά μας είναι σπίτι. Που το παιδί μας θα περάσει 6 εβδομάδες σε χώρο που δεν θα είμαστε εμείς. Που πληρώνουμε μια περιουσία για να εξασφαλίσουμε την επαγγελματική μας επιβίωση.
Νιώθουμε ένοχοι που το παιδί μας δεν θα έχει «καλοκαίρι όπως εμείς». Με τη γιαγιά στο χωριό, με τα ξαδέλφια, με ατέλειωτες βόλτες χωρίς πρόγραμμα.
Νιώθουμε ένοχοι που μερικές φορές, στις 17:00 μιας Κυριακής, λέμε σιωπηλά «επιτέλους έρχεται Δευτέρα» γιατί το camp ξανανοίγει και θα ξεκλέψουμε λίγη ηρεμία.
Δεν είμαστε ένοχοι. Είμαστε γονείς σε μια χώρα που δεν έχει στήσει υποδομές για εμάς.
Τι θα μπορούσε να είναι διαφορετικά
Σε άλλες χώρες της Ευρώπης, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις σκανδιναβικές, οι εργαζόμενοι γονείς έχουν επιλογές που εμείς δεν έχουμε.
Δημόσια ημερήσια κέντρα φύλαξης για όλο το καλοκαίρι, με συμβολική συμμετοχή στο κόστος. Παρατεταμένα ωράρια σχολείων μέχρι τέλη Ιουλίου. Φορολογικές ελαφρύνσεις για τα έξοδα camp. Άδειες γονικής φροντίδας με αμοιβή, ευέλικτες, που δεν θα σε υποχρεώσουν να διαλέξεις ανάμεσα στο μισθό σου και στο παιδί σου.
Στην Ελλάδα έχουμε ένα δίκτυο που στηρίζεται αποκλειστικά σε δύο πράγματα: τη γιαγιά και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Όταν λείπει η μία και δεν αντέχεις την άλλη, μένεις στον αέρα.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, τώρα
Πέρα από το πολιτικό κομμάτι, που είναι μεγαλύτερο από μας, υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούμε να κάνουμε σήμερα για να βγάλουμε αυτό το καλοκαίρι.
1. Συμμαχίες με άλλες μαμάδες. Οργανωθείτε σε ομάδες των 3-4 οικογενειών στη γειτονιά. Μία μαμά παίρνει 4 παιδιά για μία μέρα. Η επόμενη παίρνει τα 4 την επόμενη. Σε μία εβδομάδα, έχετε λύσει τα μισά σας προβλήματα, χωρίς να ξοδέψετε ένα ευρώ.
2. Ελεύθερες δραστηριότητες δήμων. Πολλοί δήμοι προσφέρουν δωρεάν ή χαμηλού κόστους καλοκαιρινά προγράμματα στα πάρκα, σε αθλητικές εγκαταστάσεις, σε βιβλιοθήκες. Τσέκαρε την ιστοσελίδα του δήμου σου από τώρα. Οι θέσεις γεμίζουν γρήγορα…
3. Συντονισμός αδειών στο ζευγάρι. Αν δουλεύετε και οι δύο, καθίστε με τον σύντροφό σου με ένα ημερολόγιο. Στρώστε ποια εβδομάδα παίρνει άδεια ο καθένας. Μην το αφήνετε για το «θα το δούμε». Το «θα το δούμε» γίνεται «πανικός 25 Ιουνίου».
4. Έγκαιρη κράτηση από τον Μάρτιο. Ξέρω, ξέρω. Είναι αργά για φέτος. Αλλά γράψτο στο ημερολόγιό σου: Μάρτιος 2027, ψάχνω camp. Όσα είναι έτοιμα από νωρίς, έχουν διπλό όφελος, διαθεσιμότητα και συχνά early bird εκπτώσεις.
5. Ανοιχτή συζήτηση με τον εργοδότη. Αν δουλεύεις σε εταιρεία με κάποιο επίπεδο ευελιξίας, ζήτα ξεκάθαρα remote ή σπασμένο ωράριο τις εβδομάδες χωρίς camp. Δεν θα πεθάνεις αν ρωτήσεις. Και μπορεί να εκπλαγείς.
6. Πες «όχι» χωρίς ενοχή σε όσα είναι περιττά. Δεν χρειάζεται κάθε καλοκαίρι να είναι «εμπειρία ζωής». Μερικές φορές το camp στη γειτονιά αρκεί. Μερικές φορές μία εβδομάδα στο χωριό με τα ξαδέλφια είναι πιο ωραίο από το πιο ακριβό αθλητικό camp. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα, ούτε στο παιδί σου, ούτε στις άλλες μαμάδες, ούτε στα social media.
Αυτό που θέλω να ξέρεις
Αν είσαι στη μέση αυτής της φάσης αυτή την εβδομάδα, με ανοιχτές 17 καρτέλες στον υπολογιστή και τηλέφωνα στη γιαγιά κάθε τρεις ώρες, θέλω να σου πω κάτι:
Δεν είσαι ανεπαρκής γονιός.
Δεν αποτυγχάνεις. Δεν είσαι λιγότερο αφοσιωμένη επειδή ψάχνεις summer camp αντί να παίρνεις τρεις μήνες άδεια. Είσαι ένας γονιός που βγάζει βόλτα μια χώρα που δεν τη σκέφτηκε.
Το ότι παλεύεις, δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι λάθος. Σημαίνει ότι παλεύεις σε ένα σύστημα που σε αφήνει μόνη.
Και την επόμενη φορά που θα ακούσεις κάποιον να λέει «οι σύγχρονοι γονείς δεν έχουν χρόνο για τα παιδιά τους», πες του ευγενικά: «Δοκίμασε εσύ να βρεις summer camp 14 Ιουνίου στην Αθήνα.»
Γράψε μας στα σχόλια
Τι θα κάνεις με τα παιδιά σου φέτος το καλοκαίρι; Ίσως η λύση σου γίνει εργαλείο για άλλη μαμά που διαβάζει τώρα. Οι μικρές ιδέες, οι gem γειτονιάς, οι συμμαχίες, όλα μετράνε.
www.imamamou.gr | Μητρότητα χωρίς φίλτρα. Από μαμά σε μαμά.
Comments